Jak Napisać Własną Obsługę Protokołu JSON-RPC w JavaScript i PHP

Niniejszy artykuł jest wpisem gościnnym Jakub T. Jankiewicza autora bloga Głównie JavaScript.

JSON-RPC to protokół zdalnego wywoływania procedur (ang. Remote Procedure Call), w którym zapytanie oraz wynik zwracany przez serwer są przesyłane w postaci JSON-a (skrót od JavaScript Object Notation). Jest to bardzo prosty protokół, który zazwyczaj implementuje się ponad HTTP. Przykładowe zapytanie może wyglądać tak jak poniżej:

 {"id": 1, "jsonrpc":"2.0", "method": "echo", "params": ["hello"]} 

Odpowiedzią serwera może być poniższy tekst:

 {"id": 1, "jsonrpc":"2.0", "error": null, "result": "hello"} 

Protokół JSON-RPC jest fantastycznym sposobem na organizację aplikacji SPA (ang. Single Page Application). Jeśli użyjemy odpowiedniej implementacji, w której każda zdalna procedura będzie miała swój odpowiednik w JavaScript-cie, będziemy mogli całkowicie zapomnieć o warstwie, która łączy klienta (czyli przeglądarkę internetową) oraz serwer. Możemy uprościć nasz model myślowy i myśleć tak, że wywołanie funkcji w JavaScript-cie wywołuje kod po stronie serwera. Mając otwarte dwa pliki, klienta oraz serwera możemy o nich myśleć jak o części tej samej aplikacji, będą się tylko różniły składnią, jeśli użyjemy innych języków. W dalszej części artykułu przedstawię jak napisać prostą implementację protokołu JSON-RPC w PHP oraz JavaScript-cie z wykorzystaniem obiektów Deferred z biblioteki jQuery. Nic nie staje jednak na przeszkodzie abyś zaimplementował obsługę JSON-RPC w innym języku np. w Pythonie, Ruby czy Node.js. Mimo że istnieje wiele implementacji tego protokołu w różnych językach, pokażemy w jaki sposób cheap cialis napisać taką od zera. Wiele frameworków czy to w JavaScript czy PHP implementujących architekturę MVC zawiera nieprawidłowy Model, który zazwyczaj jest po prostu abstrakcją nad danymi, a nie logiką aplikacji. Stosując zdalne procedury, które będą zawierały całą logikę aplikacji napisaną po stronie serwera oraz dodając Widok w postaci szablonów oraz Kontroler w JavaScript-cie otrzymujemy prawdziwą architekturę MVC, przy czym otrzymujemy jedną całość zawierająca klienta oraz serwer.

Implementacja Serwera

Implementację obsługi protokołu zaczniemy od założenia, że nasze metody będą po prostu metodami jakiejś klasy, której instancję utworzymy. Dzięki temu będziemy mieli po prostu listę procedur (metod) i będziemy mogli zapomnieć o implementacji protokołu podczas pisania aplikacji.

class Service {
  function ping() {
    return 'pong';
  }
  function sum($a, $b) {
    return $a + $b;
  }
}
$service = new Service();

Nie napisaliśmy funkcji echo ponieważ, w języku php, jest to słowo zastrzeżone i nie może występować jako nazwa metody. Napiszemy funkcję json_rpc, do której przekażemy instancję obiektu Service, którego referencja znajdującego się w zmiennej $service. W protokole JSON-RPC klient wysyła dane pod postacią obiektów JSON-a metodą POST, dlatego pierwszą rzeczą jak musimy zrobić to zdekodować dane przesłane od klienta. Nie możemy posłużyć się tablicą $_POST, ponieważ musimy mieć dostęp do surowych danych pod postacią tekstu, istnieje kilka sposobów pobrania viagra generic online takich danych w zależności od wersji php. My posłużymy się poniższym kodem, który powinien działać w różnych wersjach php.

if (isset(@$GLOBALS['HTTP_RAW_POST_DATA'])) {
   $request = @$GLOBALS['HTTP_RAW_POST_DATA']);
} else {
  $request = file_get_contents('php://input');
}
$request = json_decode($request);

Aby uprościć nasz przykładowy kod nie będziemy stosowali obsługi błędów, zakładamy że dane zawsze będą poprawnie sformatowanymi obiektami JSON-a, oraz że wszystkie dane o wywołanej procedurze będą się w nim znajdować. Aby wywołać metodę obiektu musimy się posłużyć mechanizmem refleksji. Widząc jaką metodę chcemy wywołać, najpierw powinniśmy sprawdzić czy dana metodą istnieje, można tego dokonać za pomocą poniższego kodu:

$class_name = get_class($service);
$methods = get_class_methods($class_name);
$params_len = isset($request->params) ? 0 : count($request->params);
if (in_array($request->method, $methods)) {
}

Następnie musimy sprawdzić czy liczba parametrów się zgadza:

$method_object = new ReflectionMethod($class, $method);
$num_expect = $method_object->getNumberOfParameters();
$num_expect2 = $method_object->getNumberOfRequiredParameters();
if ($params_len == $num_expect || $params_len == $num_expect2) {
}

Aby wywołać metodę obiektu możemy posłużyć się poniższym wywołaniem:

$result = call_user_func_array(array($service, $request->method), $request->params);

Zmienna $result będzie zawierała wynik wywołania naszej metody, musimy tylko wyświetlić go jako poprawny obiekt JSON zgodny ze specyfikacją JSON-RPC.

header('Content-Type: application/json');
echo json_encode(array( 'jsonrpc' => "2.0", 'result' => $result, 'id' => $request->id, 'error' => null ));

Cały kod opakowany w funkcję będzie wyglądał jak poniżej:

function json_rpc($object) {
  if (isset($GLOBALS['HTTP_RAW_POST_DATA'])) {
    $request = $GLOBALS['HTTP_RAW_POST_DATA']);
  } else {
    $request = file_get_contents('php://input');
  }
  $request = json_decode($request);
  $class = get_class($object);
  $methods = get_class_methods($class);
  $params_len = isset($request->params) ? count($request->params) : 0;
  if (in_array($request->method, $methods)) {
    $method_object = new ReflectionMethod($class, $request->method);
    $num_expect = $method_object->getNumberOfParameters();
    $num_expect2 = $method_object->getNumberOfRequiredParameters();
    if ($params_len == $num_expect || $params_len == $num_expect2) { // execute a function if number of params match
      $result = call_user_func_array(array($object, $request->method), $request->params);
      header('Content-Type: application/json');
      echo json_encode(array( 'jsonrpc' => "2.0", 'result' => $result, 'id' => $request->id, 'error' => null ));
    }
  }
}

Powyższa implementacja jest najmniejszym działającym przykładem. Aby uruchomić naszą usługę wystarczy wywołać naszą funkcję, przekazując do niej referencje do naszego obiektu:

 json_rpc($service); 

Do powyższego kodu moglibyśmy dodać obsługę błędów. Oprócz tych wynikających z błędnego wywołania serwer JSON-RPC powinien zwracać błąd gdy dana metoda nie istnieje lub gdy wywołano ją z inną niż wymagana liczbą parametrów. Dodatkowo można zawrzeć wywołanie call_user_func_array wewnątrz instrukcji try..catch. W takim przypadku oprócz błędu protokołu można także zwrócić informację o wyjątku jaki został wyrzucony, dzięki czemu będziemy mogli zobaczyć jaki błąd wystąpił po stronie serwera bezpośrednio w kodzie klienta. Część błędów można także przechwycić za pomocą funkcji set_error_handler, która zostanie wywołana w momencie wystąpienia błędu. Przykładowy błąd w protokole JSON-RPC powinien wyglądać jak poniżej:

 {"jsonrpc": "2.0", "result": null, "id": 2, "error": { "code": -32601, "message": "There is no `foo' method" }} 

Do obiektu error można dodać drugą właściwość error, która będzie zawiera informację o błędzie php. Implementację obsługi błędów pozostawiam jako ćwiczenie dla czytelnika. Jeśli będziemy chcieli po stronie klienta utworzyć automagicznie funkcje, które są dostępne w danej usłudze powinniśmy zwrócić informację o wszystkich dostępnych metodach. W specyfikacji (a właściwie szkicu) 1.1 istniała specjalna metoda system.describe, która miała właśnie za zadanie zwrócenie informacji o wszystkich procedurach. Mimo że metoda ta nie znalazła się w specyfikacji 2.0 my utworzymy taką metodę. Poniższa funkcja zwróci nam tablicę, którą musimy zakodować do formatu JSON za pomocą funkcji json_encode w przypadku gdy nazwą zdalnej procedury będzie system.describe.

function service_description($object) {
  $class = get_class($object);
  $methods = get_class_methods($class);
  $service = array("sdversion" => "1.0", "name" => "DemoService", "address" => currentURL(), "id" => "urn:md5:" . md5(currentURL()));
  $static = get_class_vars($class_name);
  foreach ($methods as $method_name) {
    $proc = array("name" => $method_name);
    $method = new ReflectionMethod($class, $method_name);
    $params = array();
    foreach ($method->getParameters() as $param) {
      $params[] = $param->name;
    }
    $proc['params'] = $params;
    $service['procs'][] = $proc;
  }
  return $service;
}

Aby uzyskać unikalny identyfikator URN, posłużono się funkcją pobierającą aktualny adres url skryptu:

function currentURL() {
  $pageURL = 'http';
  if (isset($_SERVER["HTTPS"]) && $_SERVER["HTTPS"] == "on") {
    $pageURL .= "s";
  }
  $pageURL .= "://";
  if ($_SERVER["SERVER_PORT"] != "80") {
    $pageURL .= $_SERVER["SERVER_NAME"].":".$_SERVER["SERVER_PORT"].$_SERVER["REQUEST_URI"];
  } else {
    $pageURL .= $_SERVER["SERVER_NAME"].$_SERVER["REQUEST_URI"];
  }
  return $pageURL;
}

Klient w JavaScript

Gdy mamy już naszą usługę oraz listę zdalnych procedur możemy utworzyć naszą usługę w JavaScript-cie. Utworzymy funkcję JSON.rpc, dzięki której otrzymamy obiekt, który będzie zawierał wszystkie zdalne procedury jako funkcje utworzone dynamicznie. Aby poradzić sobie z asynchronicznymi wywołaniami Ajax-owymi posłużymy się obiektami jQuery Deferred. Najpierw musimy przygotować małą funkcję, która utworzy zapytanie JSON-RPC.

var id = 0;
function request(method, params) {
  return JSON.stringify({ "method": method, "params": params, "id": id++, "jsonrpc": "2.0" });
}

Tak naprawdę identyfikatory nie będą nam potrzebne ponieważ zawsze gdy wywołujemy zdalną procedurę otrzymujemy właściwe zapytanie. Identyfikatory byłyby potrzebne gdybyśmy chcieli utworzyć wywołanie kilku metod w postaci tablicy. Następnym krokiem będzie dynamiczne utworzenie funkcji bazując na danych otrzymanych z wywołania procedury system.describe:

var serivce = {};
$.post(url, request('system.describe', []), function(response) {
  response.procs.forEach(function(proc) {
    serivce[proc.name] = function() {
      var deferr = new jQuery.Deferred();
      var args = [].slice.call(arguments);
      $.post(url, request(proc.name, args), function(response) {
        if (response.error) {
          deferr.reject(response.error);
        } else {
          deferr.resolve(response.result);
        }
      });
      return deferr.promise();
    };
  });
});

Nasza kompletna funkcja będzie wyglądała jak ponieżej:

JSON.rpc = function(url) {
    var id = 0;

    function request(method, params) {
        return JSON.stringify({
            "method": method,
            "params": params,
            "id": id++,
            "jsonrpc": "2.0"
        });
    }
    var deferr = new jQuery.Deferred();
    $.post(url, request('system.describe', []), function(response) {
        var serivce = {};
        response.procs.forEach(function(proc) {
            serivce[proc.name] = function() {
                var deferr = new jQuery.Deferred();
                var args = [].slice.call(arguments);
                $.post(url, request(proc.name, args), function(response) {
                    if (response.error) {
                        deferr.reject(response.error);
                    } else {
                        deferr.resolve(response.result);
                    }
                });
                return deferr.promise();
            };
        });
        deferr.resolve(serivce);
    }, 'json');
    return deferr.promise();
};
 

Kod używajacy naszej funkcji, będzie wyglądał tak jak na poniższym listingu:

JSON.rpc('server.php').then(function(service) {
    console.log('ping');
    service.ping().then(function(result) {
        console.log(result);
        service.sum(10, 20).then(function(result) {
            console.log('sum is ' + result);
        });
    });
});

Nasz kod zakłada że obiekt JSON jest dostępny, jeśli chcielibyśmy aby nasz kod działał na przeglądarkach, w których jest on niedostępny musielibyśmy użyć biblioteki do obsługi JSON-a np. tej napisanej przez Douglasa Crockforda twórcy formatu JSON. Teraz pozostaje już tylko pisanie metod w php i wywoływanie ich w JavaScript-cie. Powyższa implementacja protokołu JSON-RPC jest niekompletna, jeśli ktoś byłby chętny taką utworzyć odsyłam do specyfikacji 2.0.

Powyższy artykuł jak i kod źródłowy udostępniony są na licencji Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0. Kod źródłowy artykułu w formacie Markdown dostępny na githubie w katalogu _draft. Zdjęcie: Flickr na licencji Creative Commons.

Jakub T. Jankiewicz z wykształcenia informatyk, studiował na Politechnice Świętorzyskiej. Pracuje jako programista JavaScript, pisze także bloga "Głównie JavaScript" oscylującego wokół tematyki Front-Endu. W wolnym czasie udziela się pisząc oprogramowanie open source. Jest Wikipedystą. Zajmuje się także fotografią oraz grafiką komputerową korzystając z wolnego oprogramowania. Swoje prace udostępnia na otwartych licencjach takich jak Creative Commons czy Powszechna licencja publiczna GNU.


One Comment

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Więcej w PHP
Jak korzystać z traits w PHP

Traits'y to sposób, jaki twórcy PHP zaproponowali do rozwiązywania problemu limitu pojedynczego dziedziczenia. Przedstawię czym one są i w jaki...

Zamknij